dars asiatech

mihanwebhost

اگر سایت پربازدید دارید و مایلید بدون داشتن دردسر مدیریت سرور های اختصاصی و مجازی به فعالیت خود ادامه دهید میهن وب هاست برای هر میزان بازدید شما هاست میزبانی نا محدود پرسرعت فراهم خواهد کرد,همچنین سرویس های هاست ارزان برای میزبانی سایت های معمولی با ارزانترین قیمت اماده شده اند. همین الان تماس بگیرید ۰۱۳۳۴۱۳

mihanwebhost.com mihanwebhost.com

طرح سوال

اگر در هر زمینه‌ای (نصب نرم افزار، نصب بازی، دانلود فیلم و سریال، مشکلات موبایلی و ...) واست سوال پیش اومده به راحتی می توی با کلیک کردن روی دکمه بالا به جوابت برسی

آشنایی با دستگاههای موسیقی ایرانی

نام : آشنایی با دستگاههای موسیقی ایرانی
نویسنده: امید الیاسی
حجم: 0.5مگابایت
صفحات:35
فرمت:pdf
زبان: فارسی
توضیحات: دستگاه‌های موسیقی ایرانی عبارتند از مجموعه‌ای از چند نغمه یا گوشه متداول، که هر کدام به تناسب نسبت‌های موجود میان نت‌های آنها، در قالب واحدی دسته‌بندی می‌شوند؛ گوشه‌هایی که از تناسبات مشترکی برخوردارند در گروهی واحد قرار می‌گیرند که دستگاه نامیده می‌شود. مانند: دستگاه شور، دستگاه همایون و… در واقع دستگاه یک نوع نظام طبقه‌بندی مبتنی بر تناسبات است. این شیوه طبقه‌بندی همواره امری است نسبی، به این معنا که در طبقه‌بندی نغمات در قالب دستگاه‌ها ما همواره با یک طیف از خصوصیات سر و کار داریم، و نه با مفاهیمی مطلق. شاید ذکر این مثال برای بیان این مفهوم موثرتر باشد؛ حتماً برای شما نیز پیش آمده است که در هنگام مرتب کردن کتابخانه خود، ندانید که مثلاً فلان کتاب را در این قفسه قرار دهید یا آن قفسه. نغمات نیز دقیقاً همین وضعیت را دارند، لذا طبقه‌بندی آنها در نظام دستگاهی امری نسبی است. برای مثال: آواز بیات ترک یکی از متعلقات دستگاه شور است، اما بسیاری از خصوصیات آن به نوعی با دستگاه ماهور مشابه است. موسیقی سنتی ایران از هفت «دستگاه» و پنج «ردیف آوازی» تشکیل شده است. واژه «دستگاه» به احتمال زیاد از زمان سلسله قاجاریه در موسیقی ایرانی معمول شده است. این کلمه که در حقیقت جایگزین واژه «مقام» گردیده، خود از دو کلمه «دست» و «گاه» ترکیب یافته است. در موسیقی قدیم ایران، «گاه» به معنای پرده ساز بوده است؛ بنابراین دستگاه یعنی چگونگی قرار گرفتن انگشتان دست بر روی پرده‌های ساز که در هر مقامی شکل خاص خود را دارد.در موسیقی دستگاهی ایران، هر دستگاه شامل چند «گوشه» است. به طرز قرار گرفتن گوشه‌ها و نغمات موسیقی، «ردیف» گویند. این گوشه‌ها از پائین به بالا (از محدوده صدای بم به سمت محدوده صدای زیر)، پشت سر هم چیده می‌شوند. آهنگی که وسعت صوتی اش از همه پائین تر (بم تر) است معمولاً به عنوان اولین آهنگ قرار می‌گیرد و «درآمد» نامیده می‌شود. گوشه‌های دیگر هر کدام به ترتیب محدوده صوتی، در دنباله درآمد قرار میگرند و به ترتیب ردیف می‌شوند و به این طریق «دستگاه» یا «مقام» را به وجود می‌آورند. گوشه‌ها بنا به ذوق و سلیقه استادان مسلم موسیقی دستگاهی ایران جمع‌آوری گردیده و در مقامات یا دستگاه‌های موسیقی ایرانی با نظم و ترتیب خاصی گنجانده و ردیف شده است. مانند: ردیف میرزا عبدالله، ردیف میرزا حسینقلی، ردیف ابوالحسن صبا و غیره. در موسیقی قدیم ایران هم ترتیب یا ردیف خاصی برای اجرای آهنگ‌ها وجود داشته است. برای مثال در پیش از ورود اسلام و در دوره سلسله ساسانیان، آهنگ‌های منسوب به «باربد» شامل «هفت خسروانی»، «سی لحن» و «سیصد و شصت دستان» بوده که با هفت روز هفته، سی روز ماه و سیصد و شصت روز سال مطابق بوده است. یعنی هر برنامه موسیقی شامل یک خسروانی، یک لحن و یک دستان بوده است. حکیم نظامی گنجوی در منظومه «خسرو و شیرین» سی لحن باربد را به نظم در آورده است.

    لینک دانلود:

    download دانلود کتاب شب‌های روشندانلود با لینک مستقیم

    باکس دانلود
    QR Code
    راهنمای نصب
    توضیحات و مشخصات
    مشخصات
      سیستم مورد نیاز
      نویسنده: ارجمندی
      نظرات: بدون نظر
      هاست دانلود

      برچسب ها

      دیدگاه های کاربران

      به نکات زیر توجه کنید

      • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
      • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.

      رزرو تبلیغات در این مکان

      مطالب بر اساس

      “askiran”
      رزرو تبلیغات در این مکان

      نرم افزار های ضروری